Το αγίω και μεγάλο Σάββατο Γράφει ο Γιώργος Τρυφωνόπουλος

ANASTASH-11Τῷ ἁγίῳ καὶ μεγάλῳ Σαββάτῳ, τὴν θεόσωμον Ταφήν, καὶ τὴν εἰς ᾍδου Κάθοδον τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἑορτάζομεν δι” ὧν τῆς φθορᾶς τὸ ἡμέτερον γένος ἀνακληθέν, πρὸς αἰωνίαν ζωὴν μεταβέβηκε.

Αυτό που σήμερα ξεχωρίζει είναι η καταπληκτική ηρεμία, η παράξενη ησυχία του Μεγάλου Σαββάτου. Με τον Χριστό να βρίσκεται στον Τάφο, να κοιμάται, είναι η μοναδική μέρα που έχεις την αίσθηση ότι ο Θεός ξεκουράζεται, δεν έχει κάτι να σου πει, λες και δεν έχει κάτι άλλο να κάνει. Αυτό το Σάββατο, είναι το υπερευλογημένο, εκείνο όπου ο Θεός σταμάτησε, απ ‘ όλα τα έργα Του. Η ολοκλήρωση τότε της δημιουργία του κόσμου και τώρα η ολοκλήρωση της αναδημιουργίας.
Ζήσε απλά την ρομαντικότητα του Μεγάλου Σαββάτου, δεν έχω κάτι να σου πω, δεν έχεις κάτι να πεις, τα είπαμε όλα. Ξέρεις κουράζει αυτή η μέρα μετά από την Αποκαθήλωση, φαίνεται σαν να υπάρχει ένα απροσδιόριστο κενό. Ένα μυστήριο που καλείσαι να βιώσεις, υπάρχει στον Άδη ο Θεός, εισέρχεται στο Τάφο αντί να πενθά, χαίρεται, οι ύμνοι αλλάζουν, το πένθιμο τυπικό της Σαρακοστής, μετατρέπεται σε πανηγυρικό Αναστάσιμο, τα χρώματα γίνονται λευκά, Επιτάφιος Θρήνος, που όμως καταλήγει σε Αναστάσιμη Δοξολογία.
Αυτό συμβαίνει όλη αυτή την Εβδομάδα, μέσα στην εκκλησία, υπάρχει ο Χριστός που μεταποιεί τα γεγονότα, που αλλοιώνει τις λέξεις. Η ζωή μου, τελικά είναι ο θάνατος μου και ο θάνατος Του, η ζωή μου. Η εξουσία μου, σταυρός μου και ο σταυρός Του ελευθερία μου. Η άνοδος μου τυραννία του εαυτού μου και η Κάθοδος Του κατάργηση της τυραννίας του θανάτου και του Άδου.
Το Μεγάλο Σάββατο είναι δύσκολο, για τους άσπρους, τους μαύρους, τους κόκκινους, τους κίτρινους, τους ποιητές, τους δημιουργούς, τους κυνικούς, τους κλέφτες, τους αστυνόμους, τους δυνατούς, τους αδυνάμους, τους πλούσιους, τους πτωχούς, τους καλούς και τους κακούς. Σαν μέσα στον Τάφο του όλοι να πέθαναν, σαν η θυσία Του να κάλυψε τους πάντες. Και τώρα τι θα γίνει, όταν ξυπνήσει; Πως θα μας ανασηκώσει, αφού μας πήρε τα διαχωριστικά μας ενδύματα, δεν μας μένει κάτι άλλο παρά μόνον άνθρωποι γυμνοί, ντυμένοι στο Αναστάσιμο Του Φως…….

Τρυφωνόπουλος Γεώργιος
Θεολόγος
Αμύνταιο

Pin It

Σχολιάστε