Τοποθέτηση του βουλευτή Φλώρινας Γ. Αντωνιάδη για Αγία Σοφία και Τουρκία στην Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς της βουλής

Τοποθέτηση του βουλευτή Φλώρινας Γ. Αντωνιάδη για Αγία Σοφία και Τουρκία στην Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς της βουλής

Κατ’ αρχάς, οφείλω μια απάντηση, γιατί δεν πρέπει να μένουν κάποια πράγματα αναπάντητα, σε μία συνάδελφο από το ΣΥΡΙΖΑ, η οποία, από όλη αυτή τη βαρβαρότητα η οποία πλημμυρίζει τα σύνορά μας και μιλάω για τη βαρβαρότητα του Τούρκου Προέδρου, ο οποίος καταπατά κάθε έννοια δικαίου, όλα αυτά τα εγκλήματα στο Ιράκ, στη Συρία, την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέσα στην ίδια του τη χώρα, αυτό το οποίο βρήκε να επισημάνει ήταν το πώς κάποιος συνάδελφος – δεν ξέρω ποιος ήταν αυτός – έγραψε ότι «πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα είναι».

Είναι και αυτονόητο το ότι ο κύριος συνάδελφος εννοούσε ότι κάποια στιγμή η Αγία Σοφία θα ξαναπάρει τη μορφή την οποία είχε, να είναι, δηλαδή, ένα μουσείο. Αυτά πρέπει να καταγράφονται και να μην μπορεί καθένας να λέει οτιδήποτε θέλει μέσα σε αυτή την αίθουσα και να έχει μια συναίσθηση της σοβαρότητας των λόγων και των έργων.

Όταν μπήκαμε στην αίθουσα, κύριοι συνάδελφοι, η κρίση ήταν σε εξέλιξη. Αυτήν τη στιγμή, μετά από δύο ώρες, μαθαίνουμε ότι η κρίση βαίνει προς εκτόνωση, άρα από ασφαλή θέση θα ήθελα να πω και να επισημάνω και να εξάρω και θα πρέπει πάντα να γίνεται αυτό, ξεκινώντας από το ότι συγχαίρω όλους τους προέδρους, όσο μπορώ να το κάνω αυτό.

Να το επισημάνω θετικά, πάντως, ότι σε αυτήν την κρίση όλα τα κόμματα και όλες οι πτέρυγες της Βουλής ήταν ενωμένες και ομονόησαν και είχαν ξεκάθαρες απόψεις, ότι υπάρχει «κόκκινη γραμμή» και ότι όλος μαζί ο ελληνισμός θα πρέπει να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά του δικαιώματα.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Επίσης, θα πρέπει να επισημάνω και το γεγονός ότι όλος ελληνικός λαός, ο ελλαδικός, αλλά και οι όπου γης Έλληνες, βρέθηκαν ενωμένοι σε αυτήν την κρίση δίπλα στον Έλληνα Πρωθυπουργό. Νομίζω ότι και αυτός είναι ένας πολύ σημαντικός συντελεστής στην αποκλιμάκωση, πέρα από όλες τις άλλες παρεμβάσεις τις πολιτικές και τις διπλωματικές.

Να μη διαφύγει της προσοχής μας ότι τα τελευταία 50 χρόνια στη Μεταπολίτευση δύο φορές ο ελληνισμός σε τέτοια κρίση μπροστά, δύο Έλληνες Πρωθυπουργοί, το 1987 και σήμερα, πήραν αυτήν την ξεκάθαρη θέση να βάλουν «κόκκινη γραμμή», να εννοούν την «κόκκινη γραμμή» και να λένε ότι, πέρα από τα διπλωματικά, τα πολιτικά και όλα αυτά τα μέσα τα οποία έχουμε, ότι με οποιοδήποτε μέσο, ακόμα και με στρατιωτική εμπλοκή, θα υπερασπιστούμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και την κυριαρχία της χώρας. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί και μια άλλη φορά το 1996, που συνέβη το γεγονός αυτό, νομίζω ότι από την αρνητική εξέλιξη θα έπρεπε να διδαχθούμε και να μην το επαναλάβουμε.

Άρα λοιπόν είναι πολύ σημαντικό και το αναφέρω γιατί η αξιοπιστία της χώρας τα τελευταία πενήντα χρόνια δεν ήταν και η καλύτερη και ότι μέσα σε ένα χρόνο με το θέμα του Έβρου, με το θέμα τη στάση μας στον Κορωνοϊό και με τη σημερινή κρίση την κρίση αυτών των τριών ημερών, έγιναν πολύ σημαντικά βήματα στην επούλωση της αξιοπιστίας της τραυματισμένης αξιοπιστίας που είχε η χώρα μας και παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη διεθνή κοινότητα και όχι μόνο, ένα κράτος όσο μικρό κι αν είναι όταν είναι αξιόπιστο όταν υπάρχει δηλαδή αντιστοιχία λόγων και έργων έχει μεγαλύτερη βαρύτητα απ’ ότι όταν δεν υπάρχει και αναφέρω τα παραδείγματα και θα τα πω ονομαστικά και της Ρωσίας και της Αμερικής και αυτής της κατρακύλας στην οποία έχουν σε σχέση με την αξιοπιστία τους και με την διεθνή συμπεριφορά.

Έρχομαι στο θέμα τώρα της Αγίας Σοφίας και της Γενοκτονίας γιατί είναι αυτά τα δύο μείζονα θέματα. Καταρχάς να πω ότι είναι πολύ σημαντικό και εδώ ισχύει ότι η διαδικασία είναι και ουσία.

Το ψήφισμα μας, όσο σοβαρό είναι το περιεχόμενο άλλο τόσο σοβαρό είναι να είναι ομόφωνο έτσι και αν χρειαστεί να γίνουν και κάποιες διορθώσεις όπως το είπατε σωστά κύριε Πρόεδρε να γίνουν και αυτές αρκεί να διασφαλιστεί η ομοφωνία η οποία παίζει πολύ μεγάλο ρόλο και στέλνει πολύ ισχυρά και ξεκάθαρα μηνύματα. Άρα λοιπόν στέκομαι στο συγκεκριμένο αυτό ότι είναι πολύ υψηλός ο συμβολισμός της ομοφωνίας ο οποίος πρέπει με κάθε τρόπο να διαφυλαχθεί.

Στο θέμα της Αγίας Σοφίας να πω ότι με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο προσυπογράφω όλα όσα επισημαίνουν οι συνάδελφοι μου οι προλαλήσαντες. Δεν χρειάζεται λοιπόν να αναφερθώ στα ίδια. Είναι όντως μια προσβολή και μια ύβρη στον παγκόσμιο πολιτισμό. Είναι γεγονός. Να επισημάνω δύο πράγματα τα οποία δεν ακούστηκαν.

Καταρχάς ξεκινά ένας μαραθώνιος. Εφεξής το θέμα της Αγίας Σοφίας είναι ένας μαραθώνιος ο οποίος δεν ξέρουμε πού θα τελειώσει και πότε θα τελειώσει και θα πρέπει επίσης να επισημάνουμε ότι σκεφτείτε το τραγικό της υπόθεσης μετά από ένα χρόνο ο Ερντογάν να βγει και να πει, είδατε και για την Αγία Σοφία που έγινε κάποιος ντόρος σήμερα ξεχάστηκε άρα, μπορούμε να προσαρτήσουμε και τη Βόρεια Συρία ή να κάνουμε και αυτό ή να προχωρήσουμε και σε μια άλλη βαρβαρότητα, γιατί ήδη και αυτό έχει ξεχαστεί. Αυτό δεν πρέπει να το αφήσουμε σε καμία περίπτωση.

Ναι μεν δεν είναι ένα διμερές θέμα αλλά ο Ελληνισμός ο οποίος έχει μια ιδιαίτερη σχέση και η επιτροπή , θα πρέπει με οποιοδήποτε τρόπο και όσο διαρκεί η δική μας θητεία αλλά και οι επόμενες θητείες των συναδέλφων να το κρατάνε νωπό και ζωντανό με αφύπνιση των δυνάμεων εντός και εκτός Ελλάδος ελληνικών και ξένων δυνάμεων, πολιτικών, διπλωματικών και οποιαδήποτε μέσα κρίνουμε ότι πρέπει να κινητοποιήσουμε και να αφυπνίσουμε.

Και βέβαια να πω και κάτι που έχει σχέση και εμάς τους ίδιους, οφείλει ο κάθε Έλληνας Βουλευτής ο οποίος βρίσκεται στο εξωτερικό, όπου βρεθεί κι όπου σταθεί εφόσον είναι συναφές το θέμα, να αναφέρεται και στο θέμα της Αγίας Σοφίας και στο έγκλημα το πολιτιστικό το οποίο έχει συμβεί και το πολιτισμικό, όπως επίσης και στο θέμα των γενοκτονιών των Ελλήνων της ανατολής όπου σταθεί και όπου βρεθεί γιατί δεν αρκεί μόνο να ζητάμε από τους άλλους Έλληνες και μη αλλά και εμείς όπου σταθούμε να αναλάβουμε αυτό το πολιτικό φορτίο και το ψυχικό φορτίο και να το θέτουμε και πολύ περισσότερο οι παρόντες και οι Τούρκοι Βουλευτές.

Κλείνω λοιπόν το θέμα της Αγίας Σοφίας νομίζω ότι αυτές οι δύο προτάσεις το ότι πρέπει διαχρονικά το θέμα να το φέρουμε στην επιφάνεια και ότι κι εμείς οι Βουλευτές να λάβουμε τις ευθύνες νομίζω ότι πρέπει να γραφεί. Έρχομαι και στο θέμα των γενοκτονιών που είναι το δεύτερο πολύ μεγάλο θέμα. Εδώ να πω το εξής κύριε Πρόεδρε ότι δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση, να θεωρηθεί ότι λόγω της κρίσης φέρνουμε το συγκεκριμένο και μιλάω για την κρίση στα ελληνοτουρκικά θαλάσσια σύνορα.

ΣΑΒΒΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το είχαμε προγραμματίσει και το ανέφερα στην τοποθέτησή μου για 28 Απριλίου με δύο συνεδριάσεις και 5 Μαΐου δεν μπορούσε να γίνει λόγω του Κορωνοϊού.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ: Εμείς το ξέρουμε αλλά η κοινή γνώμη δεν το γνωρίζει και ενδεχομένως και άλλοι αρμόδιοι δεν το γνωρίζουν. Να τους πούμε λοιπόν ότι αυτά τα θέματα είναι βαριά θέματα της ελληνικής διπλωματικής ατζέντας και ότι δεν έχει σχέση ότι η συγκυρία σε καμία περίπτωση δεν το βάζουμε στη διπλωματική φαρέτρα για να μπορέσει ενδεχομένως μια άλλη κυβέρνηση ή όχι μεθαυριανή μετά από πέντε ή δέκα χρόνια να το χρησιμοποιήσει ως διαπραγματευτικό ατού και να το αποσύρει να το φέρνει κατά το δοκούν για να επιτύχει κάποιους άλλους στόχους.

Αυτά, λοιπόν, είναι θέματα τα οποία έχουν δύο μορφές. Έρχομαι στο θέμα της γενοκτονίας, για να διορθώσω και κάποιους προλαλήσαντες συναδέλφους. Το θέμα της γενοκτονίας των Ελλήνων του πόντου και της ανατολής γενικότερα δεν είναι θέμα διμερές. Ο στόχος μας δεν είναι να καταδικάσει η Τουρκία και να το αναγνωρίσει. Καταρχάς είναι ένα θέμα το οποίο υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα και της Ελλάδας και της Τουρκίας και υπερβαίνει και την ευρύτερη περιοχή.

Είναι ένα έγκλημα κατά της παγκόσμιας κοινότητας. Άρα, οφείλει η παγκόσμια κοινότητα, η διεθνής κοινότητα, να το εντάξει στα παγκόσμια μητρώα, στη παγκόσμια ιστορία και δεν είναι θέμα Ελλάδας και Τουρκίας.

Εκεί πρέπει να το εντάξει και για να υπάρξει δικαίωση και τιμή και μνήμη στη μνήμη των αδικοχαμένων αδελφών μας, αλλά ακριβώς γνωρίζοντας την ιστορία να αποτρέψουμε νέα γεγονότα τέτοια τραγικά στο μέλλον από τον ίδιο θύτη.

Άρα, λοιπόν, είναι θέμα παγκόσμιο, της παγκόσμιας κοινότητας και όχι της Ελλάδος και της Τουρκίας και δεν το προσεγγίζουμε στην Τουρκία. Η Τουρκία οφείλει να το κάνει όπως το έκανε η Γερμάνια, αλλά πρέπει να ακολουθηθεί η διεθνής πορεία και να αναλάβει η παγκόσμια κοινότητα να μην στρουθοκαμηλίζει τις υποχρεώσεις της σε αυτά τα συγκεκριμένα θέματα. Γιατί βλέπουμε ότι όσο η Τουρκία δεν τιμωρείται, αυτό θα πρέπει να πάει παράλληλα με τη δικαίωση. Δικαίωση και καταδίκη.

Να αναλάβουν, λοιπόν, τις ευθύνες. Βλέπουμε ότι ο θύτης επαναλαμβάνει τα ίδια γεγονότα και στη Συρία και στους Κούρδους και στο Ιράκ και παντού.
Άρα, λοιπόν, έχουμε και στο θέμα της γενοκτονίας. Λέμε λοιπόν ότι διαφυλάσσουμε από την συγκυρία την αυτόνομη πορεία.

Ναι και το θέμα της γενοκτονίας όπως και το θέμα της Αγίας Σοφίας λοιπόν είναι ένα θέμα το οποίο ασχολούμαστε από τη δεκαετία του ΄80,μιλάω για τη γενοκτονία. Δεν ξέρουμε πόσο ακόμα θα διαρκέσει. Λέμε όμως προς όλες τις κατευθύνσεις ότι και εμείς και ενδεχομένως και οι επόμενες γενιές θα ασχολούμαστε με τα συγκεκριμένα θέματα μέχρι πού να υπάρχει δικαίωση. Και δικαίωση θα υπάρχει όσο το κρατάμε νωπό στη μνήμη όλων σε όλα τα διεθνή φόρα. Εντός και εκτός Ελλάδος παντού οφείλουμε να το κρατάμε ζωντανό ώσπου να υπάρχει αυτή η διεθνής δικαίωση.
Ευχαριστώ.

Pin It

Αφήστε μια απάντηση