Όταν τελειώνει ένα Forum…
Κοιτάζω αυτή τη φωτογραφία και, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, βλέπω μια ομάδα.
Τα παιδιά που κάποια στιγμή σταμάτησαν να αντιμετωπίζουν το Forum ως μια διοργάνωση του Εργατικού Κέντρου και έκαναν την προσπάθεια δική τους.
Που αγχώθηκαν γι’ αυτήν.
Που έτρεξαν.
Που έλυσαν προβλήματα πριν καν προλάβω να μάθω ότι υπήρχαν.
Που άκουσαν αρκετές φορές το «έχουμε χρόνο ακόμη» και άλλες τόσες το «δεν έχουμε καθόλου χρόνο».
Και τελικά τα καταφέραμε.
Όχι μόνοι μας.
Μαζί.
Το 3ο Forum Εργασίας της Φλώρινας ολοκληρώθηκε και αισθάνομαι την ανάγκη πρώτα απ’ όλα να πω ένα ειλικρινές ευχαριστώ.
Στους ανθρώπους που ταξίδεψαν μέχρι τη Φλώρινα και δέχθηκαν να συμμετάσχουν σε έναν πραγματικό διάλογο.
Στους εκπροσώπους της πολιτικής, της αυτοδιοίκησης, του συνδικαλιστικού κινήματος, του Πανεπιστημίου και της επιχειρηματικότητας.
Στους ανθρώπους που βρέθηκαν στην αίθουσα.
Που άκουσαν, ρώτησαν, συμφώνησαν, διαφώνησαν.
Και βέβαια σε όλους όσοι πίστεψαν και στήριξαν αυτή την προσπάθεια.
Πριν από το Forum είχα γράψει ότι το πραγματικό μέτρο δεν είναι πόσοι θα έρθουν, πόσα θα ειπωθούν ή πόσες φωτογραφίες θα βγουν.
Είναι τι θα μείνει όταν κλείσουν τα μικρόφωνα.
Τα μικρόφωνα έκλεισαν.
Δεν θα βιαστώ να πω τι έμεινε.
Ένα Forum δεν αυξάνει έναν μισθό την επόμενη ημέρα.
Δεν δημιουργεί μόνο του θέσεις εργασίας.
Δεν λύνει μέσα σε λίγες ώρες τα μεγάλα ερωτήματα που φέρνει η Τεχνητή Νοημοσύνη στην εργασία.
Μπορεί όμως να ανοίξει μια συζήτηση.
Να φέρει διαφορετικούς ανθρώπους στο ίδιο τραπέζι.
Να δημιουργήσει συνεργασίες.
Και, αν κάνουμε σωστά τη δουλειά μας από εδώ και πέρα, κάποια από όσα ακούστηκαν να γίνουν πρόταση και πράξη.
Εκεί θα κριθεί η αξία του. Όχι χθες. Από σήμερα.
Για τρίτη συνεχόμενη χρονιά προσπαθήσαμε να βάλουμε τη Φλώρινα μέσα στη μεγάλη συζήτηση για την εργασία και το αύριο.
Το αν τα καταφέραμε δεν είναι δική μου δουλειά να το πω.
Ξέρω όμως κάτι.
Κανένας θεσμός δεν χτίζεται από έναν άνθρωπο.
Χτίζεται όταν μια ομάδα αρχίζει να τον αισθάνεται δικό της.
Και κοιτάζοντας αυτή τη φωτογραφία, αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο δικό μου «ευχαριστώ».
Στην ομάδα.
Στα παιδιά που έκαναν αυτή την προσπάθεια δική τους.
Και σε όλους εσάς που της δίνετε λόγο να συνεχίζεται.
Η 1η φωτογραφία είναι από το τέλος του Forum.
Η δουλειά, όμως, αρχίζει μετά.
Κώσταντίνος Σιάκος
Πρόεδρος Εργατουπαλληλικού Κέντρου Φλώρινας


















