Τα αηδόνια του Αμυνταίου
Δειλά δειλά
προμηνύουν το ξημέρωμα
με μισές νότες
και πολλές παύσεις
εκεί που κοιμούνται ξυπνούν
κρυμμένα στις φυλλωσιές
τόσο μικρά
κι όμως σε τρελαίνουν
με την γλυκιά τους μελωδία
μέσα στις παραφωνίες
που προκαλούμε εμείς
και επιμένουν να μας θυμίζουν
πως υπάρχει ελπίδα.
Ναι ζούμε στο Αμύνταιο
μια τόσο μικρή πολίχνη
σαν το αηδόνι
μπροστά στις μεγάλες πόλεις
όπως κατάντησαν
χίμαιρες όρνεα
με αλλόκοτες μορφές.
Μας φτώχευσαν
με την πολιτική της υποτέλειας
για να πάρουν τον ήλιο
τον αέρα την ενέργεια
πουλώντας μας ηλεκτρικό ρεύμα
αλίμονο μην πάρουν και τ αηδόνια.
6-6-24. Ρηγίνος

















