Η Φλώρινα παγώνει. Όχι μόνο από τον χειμώνα που καταφθάνει αδυσώπητος στην πιο κρύα γωνιά της Ελλάδας, αλλά από την παγερή αδιαφορία μιας εξουσίας που ζει στον δικό της, παράλληλο κόσμο.
Σε μια περιοχή όπου η θέρμανση δεν είναι πολυτέλεια αλλά ζήτημα επιβίωσης, όπου τα νοικοκυριά ματώνουν οικονομικά για να εξασφαλίσουν λίγη ζεστασιά, όπου η ακρίβεια στα βασικά αγαθά και στην ενέργεια διαλύει την τοπική κοινωνία, κάποιοι αποφάσισαν πως ήταν η κατάλληλη στιγμή για γιορτές, χαμόγελα και τσουγκρίσματα στα καζάνια.
Στις 7 Νοεμβρίου – κατ’ εξαίρεση φυσικά, αφού η επίσημη ημερομηνία έναρξης για τη λειτουργία των καζανιών είναι η 10η Νοεμβρίου – στήθηκε ένα απαράδεκτο πολιτικό σκηνικό. Όταν ο απλός πολίτης οφείλει να τηρεί τους νόμους και τις προθεσμίες στο ακέραιο, για τους «ημέτερους» οι κανόνες γίνονται λάστιχο.
Το πιο εξοργιστικό όμως δεν ήταν η πρόωρη έναρξη, αλλά το θράσος της συνεύρεσης. Υπουργοί, τοπικοί παράγοντες, αλλά και ο αποπεμφθείς από το πρωθυπουργικό γραφείο λόγω του σκανδάλου των υποκλοπών, Γρηγόρης Δημητριάδης, συγκεντρώθηκαν για να απολαύσουν το τσίπουρό τους. Και σαν να μην έφτανε η πρόκληση της παρουσίας του, ακούσαμε και το αμίμητο από τα χείλη του τοπικού βουλευτή: «Είσαι ο δάσκαλος πολλών εξ ημών».
Αναρωτιέται κανείς: Σε τι ακριβώς υπήρξε «δάσκαλος»; Στις παρακολουθήσεις; Στην καθεστωτική νοοτροπία; Στην απαξίωση των δημοκρατικών θεσμών; Αν αυτοί είναι οι δάσκαλοι της πολιτικής μας ηγεσίας, τότε εξηγούνται απόλυτα τα μαθήματα αναλγησίας που παραδίδουν καθημερινά στον λαό.
Δυστυχώς, από αυτό το σκηνικό της πολιτικής παρακμής δεν έλειψε ούτε η Εκκλησία. Η παρουσία δύο Μητροπολιτών – του Φλωρίνης και του Φθιώτιδας – δίπλα στους εκπροσώπους της εξουσίας και στον πρωταγωνιστή των υποκλοπών, προκαλεί βαθύ αίσθημα απογοήτευσης. Αντί οι ποιμενάρχες να βρίσκονται δίπλα στον δοκιμαζόμενο λαό που δεν έχει να πληρώσει το πετρέλαιο και το ρεύμα, επιλέγουν να νομιμοποιούν με την παρουσία τους πολιτικές δημόσιες σχέσεις και παρασκηνιακά προσκυνήματα.
Την ώρα που η Φλώρινα στενάζει, οι ταγοί της διασκεδάζουν. Όμως ο εμπαιγμός έχει και τα όριά του. Η κοινωνία βλέπει, οργίζεται και δεν πρόκειται να ξεχάσει ούτε τους «δασκάλους», ούτε τους προκλητικούς «μαθητές» τους.
Η πολιτική αλλαγή δεν είναι απλά αίτημα, είναι ανάγκη επιβίωσης.
Η Φλώρινα και η ελληνική περιφέρεια δεν χρειάζονται άλλους «δασκάλους» της αλαζονείας, της καθεστωτικής νοοτροπίας και των παρασκηνιακών εξυπηρετήσεων. Χρειάζονται μια νέα διακυβέρνηση με προοδευτικό πρόσημο, που θέτει στο επίκεντρο τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων.
Ν.Ε.Ε.Α. ΠΑΣΟΚ ΦΛΩΡΙΝΑΣ

















