Συναδέλφισσες Συνάδελφοι
Τους τελευταίους 20 μήνες η χώρα μας βρίσκεται σε μια τραγική κατάσταση, με τους εργαζόμενους και το λαό μας να οδηγούνται σιδηροδέσμιοι σε έναν δρόμο χωρίς επιστροφή, προοπτική και ελπίδα.
Η σημερινή κυβέρνηση εδώ και 20 μήνες με το Μνημόνιο 1, έσυρε το λαό μας και ιδίως τον κόσμο της μισθωτής εργασίας σε δυσβάσταχτες θυσίες.
Η κυβερνητική πλειοψηφία, θέτοντας το εκβιαστικό δίλημμα Μνημόνιο ή χρεοκοπία, υποσχέθηκε ότι το Μνημόνιο συνιστά ένα πειστικό πρόγραμμα εξόδου από την κρίση. Μας ζήτησε να κάνουμε υπομονή, ώστε οι θυσίες μας να οδηγήσουν σε καλύτερες μέρες από το 2012.
Στον ιδιωτικό τομέα και με πρόσχημα την δήθεν βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας επέβαλε την επώδυνη περικοπή των μισθών, κατάργησε κάθε προστατευτικό πλαίσιο που με αγώνες είχαν καταφέρει να κατακτήσουν οι εργαζόμενοι, ξήλωσε τις συλλογικές συμβάσεις και ενίσχυσε την επιβολή των ατομικών συμβάσεων της φτώχειας, της ανέχειας και της απόλυτης εργοδοτικής ευελιξίας.
Αντί για βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, οι εργαζόμενοι πήραν στα χέρια τους εκβιαστικές απολύσεις και είδαν τους εαυτούς τους να περιφέρονται στα ταμεία ανεργίας των 450 €.
Είδαν τους εργοδότες να πετσοκόβουν, εν μια νυκτί, τους μισθούς, να μειώνουν εκβιαστικά το χρόνο εργασίας και η φθηνή εκ περιτροπής ή μερική απασχόληση να γίνεται καθεστώς.
Στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα οι μειώσεις των μισθών από το 1ο μνημόνιο ήταν 25%. Η μείωση των συντάξεων πάνω από 10%.
Η αγοραστική δύναμη όλων των εργαζομένων από τους φόρους στα καύσιμα, την αύξηση της τιμής του ρεύματος, την αύξηση του ΦΠΑ μειώθηκε σε ποσοστό πάνω από 30% του μισθού και δυστυχώς σήμερα 1,5 χρόνο μετά, έρχεται να μας πει ότι το Μνημόνιο 1 απέτυχε παταγωδώς.
Η οικονομία βυθίζεται σε μια ύφεση που κανείς δεν μας λέει πότε θα σταματήσει. Οι απολύσεις και η ανεργία λαμβάνουν εφιαλτικές διαστάσεις.
Με άλλα λόγια δεν ντρέπεται να μας πει ότι οι θυσίες μας πήγαν χαμένες. Όπως δεν διστάζει να μας πει επίσης, ότι ούτε λίγο ούτε πολύ, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, τα λαϊκά στρώματα, θα πρέπει σήμερα να ξαναθυσιαστούν μέχρι τελικής εξαϋλώσεώς τους, για να γλυτώσουμε από μια 2 χρεοκοπία, την οποία υποτίθεται ότι θα αποφεύγαμε με τις κυβερνητικές πολιτικές του Μνημονίου.
Είναι εμφανέστατο ότι δεν πρόκειται περί αυτού.
Σήμερα, που αποδεδειγμένα οι κυβερνητικές επιλογές έχουν οδηγήσει πια το εξωτερικό χρέος σε εξωφρενικά και μη διαχειρίσιμα επίπεδα, η επιμονή της Κυβέρνησης για νέο τοκογλυφικό δάνειο εξυπηρέτησης των ίδιων των δανειστών και για επιβολή του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος που εκποιεί την περιουσία του ελληνικού λαού, ιδιωτικοποιεί το σύνολο των δημοσίων επιχειρήσεων, πετσοκόβει μισθούς και συντάξεις και επιβάλλει δυσβάσταχτες φορολογίες, συνιστά συνειδητή εξυπηρέτηση όχι της χώρας, των πολιτών της και των εργαζομένων, αλλά εξυπηρέτηση των δανειστών, των τραπεζών και του μεγάλου χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Πρόκειται για μια καταστροφική επιλογή.
Πριν από αυτό όμως, πρόκειται για μια επιλογή που δεν έχει καμιά – μα καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση.
Κύριοι βουλευτές,
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου κατά τις οποίες θα πρέπει να αναμετρηθεί με τη συνείδησή του και να επιλέξει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει.
Κανείς βουλευτής δεν έχει δικαίωμα να βάλει την υπογραφή του στο συντελούμενο έγκλημα σε βάρος της κοινωνίας, των εργαζομένων και του ελληνικού λαού.
Κανείς βουλευτής δεν μπορεί να υπερβεί την κυρίαρχη λαϊκή βούληση και να ερμηνεύσει κατά το δοκούν το πώς θα διασωθεί η χώρα και ο λαός, λέγοντας ναι σε ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που καταστρέφει τα πάντα.
Εμείς ως εργατικό κέντρο Φλώρινας, εκτιμούμε ότι όποιος βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου ψηφίσει ναι στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, θα καταγραφεί στις λαϊκές συνειδήσεις με τα πιο μελανά χρώματα.
Σας καλούμε όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά να σηκώσετε το ανάστημά σας και να ΠΕΙΤΕ ΟΧΙ στην καταστροφή της χώρας και ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ στους ωμούς εκβιασμούς της Τρόικας και των τοκογλύφων δανειστών.
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ
